Tamten zły wiatr - Piers Anthony

Kolejny tom z serii Xanth
Autor: Joseppe

To już trzeci tom opowiadający niezwykłe historie z magicznego królestwa Xanth, który mam okazję recenzować. Są to zawsze lekkie komedyjki, pełne niewyszukanego humoru, zaskakujących rozwiązań niekoniecznie fabularnych, opisów pełnych piersi i stworzeń z pełnymi piersiami… i ogólnie dużo o piersiach jest. Wszystko okraszone mnóstwem słownych gagów wymyślonych przez samego autora albo czytelników, którzy podsyłają mu swoje liczne pomysły. Niestety, książki te mają jedną wadę. Autor pisze je w okresie krótszym niż trzy miesiące. W takim czasie nie tworzy się arcydzieł.

Tamten zły wiatr opowiada o smoku z oślą głową, który tak naprawdę jest demonem rządzącym całą krainą, ale z powodu zakładu nie może się odzywać. Z powodu tego samego zakładu musi sprawić, że ktoś uroni za niego łzę, a musi być całkowicie pasywny, mogąc najwyżej wykonywać polecenia. Panną, która wybrał sobie, oczywiście przypadkowo, na swoją "łzodawczynię" jest Chlorine, która jest brzydka, głupia i ma tylko jedną, ostatnią, zgubioną łzę. Sytuacja wydaje się tragiczna, kiedy nagle okazuje się, że jest jeszcze gorzej.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Będziemy mieli tutaj klasyczne dla cyklu ratowanie świata, będzie magiczny wiatr, demonice, dziesiątki zwierząt, ludzi i istot pomiędzy z przeróżnymi talentami, będą nawiązania do współczesności, będzie Konspiracyjne Stowarzyszenie Dorosłych, będzie dużo dużych piersi. Będą też oczywiście klasyczni Mudańczycy - "przypadkiem przedostaliśmy się przez magiczną zaporę", którzy razem z czytelnikiem będą odkrywać niezwykłości magicznego królestwa. Czyli wszystko to, co kochają miłośnicy cyklu.

Niestety, jak już pisałem, książka ma charakterystyczne dla pozostałych tomów wady. Po pierwsze, gagi słowne są w większości nieprzetłumaczalne, a że książka z humoru słownego składa się w większości, więc uśmiechnąłem się w czasie całej lektury ze dwa, może trzy razy. Po drugie, napisana jest w zbyt szybkim tempie, bowiem ilość rozwiązań deus ex machina przytłoczyła nawet mnie (a normalnie nie mam nic przeciwko temu). Kiedy czytałem tą pozycję miałem silne wrażenie, że wyraźnie widzę punkty książki, w których autor oblicza: dobra, jeszcze tylko sto dwadzieścia stron do końca, więc teraz dam kolejną niesamowitą przeszkodę i rozwiążę ją w sposób, którego czytelnik nie mógł przewidzieć. I tak rzeczywiście się dzieje, nie można być świadomym tego, co za chwilę wyczynią bohaterowie powieści. Ale czy zaskakujące może być użycie niezwykłego talentu w niezwykły sposób w świecie, w którym niezwykłość jest powszedniością? Obawiam się, że nie. Także zbytniego trzymania w napięciu tej pozycji zarzucić niepodobna.

Strona techniczna książki prezentuje się za to całkiem przyzwoicie. Redakcja dobrze wykonała swoje zadanie - błędów się nie dopatrzyłem. Kolorowa ilustracja na miękkiej okładce też robi sympatyczne wrażenie. Szkoda, że w środku nie ma choćby czarno-białych rysunków, które pomogłyby wyobrazić sobie niektóre zwariowane sceny.

Ogólnie rzecz biorąc, nie jestem przekonany, czy dla tych kilku przeciętnych żartów i opisów piersi, oraz (oddajmy sprawiedliwość) kilku naprawdę niesamowitych scen, które, kiedy je sobie wyobrazimy, aż się proszą o sfilmowanie, warto kupować tę książkę. Jest mocno przeciętna. Aha, jeszcze jedno - jeżeli masz siedemnaście lat albo pamiętasz jeszcze jak to było, na pewno przyjemne będzie podążanie śladami Seana (który to właśnie jest siedemnastolatkiem) - mudańskiego chłopca, który właśnie w Xanth odkrywa, że przyzywanie bocianów nie zawsze idzie w parze z miłością i na odwrót.

Dziękujemy wydawnictwu Rebis za udostępnienie książki do recenzji.

Tytuł: Tamten zły wiatr
Cykl: Xanth
Tom: 20
Autor: Anthony Piers
Tłumaczenie: Przemysław Bandel
Wydawca: Rebis
Miejsce wydania: Poznań
Data wydania: 2005
Liczba stron: 320
ISBN-10: 83-7301-475-6
Oprawa: miękka
Wymiary: 128 x 197 mm
Seria: Fantasy
Cena: 25,00 zł