Piołun i miód - Ewa Białołęcka

Miodna proza
Autor: Szymon 'neishin' Szweda

Wydawałoby się, że podróż Drugiego Kręgu w poszukiwaniu spokojnej oazy skończyła się w hajgońskich górach. Niestety, myśl ta okazała się mrzonką, a młodzi magowie znowu wyruszają na szlak w poszukiwaniu miejsca, gdzie mentorowie z akademii magii nie będą w stanie ich znaleźć. W ten oto sposób po raz kolejny możemy spotkać się z Kamykiem i jego przyjaciółmi w trzecim już tomie Kronik Drugiego Kręgu autorstwa Ewy Białołęckiej.

Podczas Strzyży, nocy kiedy młodzi górale wchodzą w dorosłość, Kamyk, Myszka i Promień umierają, co wywołuje rozpacz nie tylko ich przyjaciół, ale także Hajgończyków. Dziwna to była śmierć, ale jeszcze dziwniejsze było zmartwychwstanie całej trójki. Cud ten, spowodowany przez bóstwo zwane Panią, zmusił Drugi Krąg do opuszczenia miejsca, w którym tak gorąco ich witano. Oczywiście nie wszyscy chcieli odejść. Nocny Śpiewak z rodziną w górach, podobnie jak Kamień na Szczycie, nie zamierza porzucać ojczyzny dla przyjaciół. Tak więc grupka magów, opuszczona także przez smoka Pożeracza Chmur i Jagodę, przeprawia się na drugą stronę gór, do kraju o nazwie Ogorant. Nie przypuszczają nawet, że będą musieli się tu zmagać z bandytami, dworskimi intrygami na dworze lokalnego króla oraz z dzikimi wojownikami, którzy najechali ten lesisty kraj. Moce magów mogą odmienić losy wojny. Pytanie tylko, czy oni sami, z własnej woli będą chcieli pomóc w przelewaniu krwi.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Piołun i miód jest - po Tkaczu Iluzji oraz Kamieniu na szczycie - już trzecim tomem przygód Drugiego Kręgu. Agencja Wydawnicza RUNA, wydawca książki, stanęła na wysokość zadania. Błędów technicznych prawie nie ma, ja zauważyłem tylko jeden, kiedy to jeden z bohaterów zwraca się do swojego towarzysza nie tym imieniem, którym powinien. Niemniej, brak tutaj literówek, które są zmorą wydawnictwa RUNA.

Sam świat, w którym rozgrywa się powieść, porywa swoim rozmachem, tętni życiem. Szczerze mówiąc, gdyby ktoś wydał grę fabularną opartą na twórczości Ewy Białołęckiej, sam byłbym pierwszym nabywcą podręcznika. W tym świecie jest potencjał i moim zdaniem należy go wykorzystać! Widać, że autorka przemyślała go od początku do końca, czego dowodem są smaczki, dodające autentyczności i kolorytu - jak chociażby historię czy religię opartą na logicznych podstawach.

Muszę przyznać, że Białołęcka nie wychodzi z wprawy i rzuca bohaterów w coraz to nowe niebezpieczeństwa. Książkę pochłonąłem jakby za sprawą kursu szybkiego czytania. O wielkim kunszcie Białołęckiej świadczy między innymi to, że wciąż poznajemy jej bohaterów, a przecież to już trzeci tom! W większości serii fantastycznych o bohaterach wiemy już wszystko po połowie pierwszego tomu, a w książkach o Drugim Kręgu postacie wciąż są dorysowywane i z tomu na tom znamy je lepiej i lepiej, ale nigdy do końca - zawsze pozostaje coś, co jest tajemnicą. Przykładem tak złożonej konstrukcji postaci jest Promień, którego cena, jaką musi zapłacić za wielki magiczny dar, zostaje nam ujawniona dopiero teraz.

Z tyłu okładki napisano, że Ewa Białołęcka jest pedagogiem, co tłumaczyłoby jej nieco wychowawcze popędy. Czasem podczas lektury wydawało mi się, że autorka próbuje przez dobre czy złe zachowanie bohaterów wskazać nam właściwe postawy życiowe, ale nie robi tego zbyt nachalnie. Nie ucieka też od problemów naszego, realnego świata - jak choćby problemu narkotyków, od których uzależniona jest jedna z postaci. Bohaterowie Białołęckiej nie są kryształowi - każdy ma swoje wady, a czasem ich głupie pomysły same sprowadzają na magów problemy. Może właśnie dlatego tę prozę tak dobrze się czyta.

Tytuł: Piołun i miód
Cykl: Kroniki Drugiego Kręgu
Autor: Ewa Białołęcka
Autor okładki: Stephanie Pui-Mun Law
Wydawca: Agencja Wydawnicza RUNA
Miejsce wydania: Warszawa
Data wydania: 28 lipca 2003
Liczba stron: 368
ISBN-10: 83-917904-9-5
Oprawa: miękka
Wymiary: 125 x 185 mm
Cena: 27,50 zł