Najlepsza załoga Słonecznego - Oleg Diwow

Autor: Adam 'Rincewind' Politowski
Redakcja: Wojciech 'Wojteq' Popek

Część z Was pamięta zapewne szum medialny, który wywołała poprzednia powieść Olega Diwowa - Wybrakówka. Książka była dosyć ciężkim politcal-fiction, więc z początku byłem sceptyczny sięgając po Najlepszą załogę Słonecznego. Nie przepadam za książkami w stylu Wybrakówki i wolałem poczekać z czytaniem Diwowa na coś, co odpowiada mojemu gustowi. Okazało się, że tym razem autor zafundował nam całkiem zgrabną mini space-operę.

Pierwszą rzeczą jaka rzuca się w oczy, gdy sięgamy po pierwszy tom, to objętość. Książka jest króciutka. Ot, sto dziewięćdziesiąt stron z niewielką górką. To naprawdę niewiele i, gdy porównamy ją z drugim tomem, można odnieść wrażenie, że polski dystrybutor pociął jedną grubszą książkę na dwie mniejsze. Gdy dochodzimy do końca pierwszego tomu, czytelnik może mieć wrażenie, że coś jest nie tak. Nie wiem, czy to zabieg autora czy też polskiego lub oryginalnego dystrybutora, jednak zamiast dwóch tomów powinniśmy raczej dostać jeden. Nieprzyjemne wrażenie dodatkowo potęguje konstrukcja tomu drugiego, który składa się z dwóch podrozdziałów, objętościowo zbliżonych do tomu pierwszego.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę

Książka zaczyna się krótkim wprowadzeniem w klimat, jaki panuje na flagowej jednostce admirała Raszyna - Paula Atrydy. Załoga, jeśli w ogóle można ją tak nazwać, jest w tak samo tragicznym stanie jak reszta floty. Regulamin prawdopodobnie już dawno został zużyty jako podstawka pod kawę. Każdy robi co mu się żywnie podoba, tym bardziej, że flota niedługo ma zostać rozwiązana. Sam świat stworzony przez autora, podobnie jak w Wybrakówce, nie jest miejscem zbyt przyjaznym. Ziemia to niemalże dymiące pustkowie. Dwie kolonie – na Wenus i na Marsie – postanowiły wyzwolić się spod ziemskiej władzy wywołując dwie długie i krwawe wojny.

Sama fabuła to w zasadzie tło dla ciekawej analizy często irracjonalnych zachowań załogi. Astronauci są całkowicie wyobcowani z ziemskiego społeczeństwa i, mimo iż niektórzy na powierzchni posiadają rodziny, to zdecydowanie lepiej czują się w towarzystwie swoich nie do końca normalnych kolegów po fachu. I tak, dowódca floty jest alkoholikiem dumnym ze swojego rosyjskiego pochodzenia, a psycholog pokładowa sama może pochwalić się całkiem pokaźną listą odchyleń od normy. Pomysłowość załogi plus zbyt duży zapas wolnego czasu owocuje na przykład destylarnią alkoholu zbudowaną z próżniowej toalety. Dodatkowo, wszyscy kurczowo trzymają się swoich stanowisk, gdyż po masowych nalotach na Marsa i Wenus flota bynajmniej nie cieszy się powszechnym poważaniem, a powrót na łono społeczeństwa wiązałby się prawdopodobnie z linczem.

No właśnie. Humor. Diwow zafundował nam niesamowitą mieszankę, przypominającą obraz widziany przez skrzyżowanie różowych okularów z krzywym zwierciadłem. Co najważniejsze, genialny, dosadny i prosty humor nie jest wciśnięty na siłę. Wszystko naturalnie pasuje do pokazanego obrazu świata i żołnierskiego życia. Najdosadniejszym przykładem jest dwumetrowy fallus wymalowany niezmywalną farbą na dnie basenu w sekcji rekreacyjnej okrętu flagowego. Słowiańscy pisarze maja zupełnie odmienne podejście do tematu od swoich zachodnich kolegów. Nie silą się na filozofowanie, tylko pokazują świat taki jaki jest, bez cenzurowania nawet najdrobniejszego fragmentu.

Poziom drugiego tomu jest niestety niższy. Trzecia, ostatnia część powieści wyraźnie odstaje pod względem dopracowania od dwóch poprzednich. Wygląda to tak, jakby autor postanowił szybko zakończyć wszystkie wątki i trochę na siłę popchnąć fabułę do przodu. Druga i trzecia część są też wyraźnie mniej zabawne. Mimo drobnych niedociągnięć i dziwnych zabiegów dystrybutora, książka zasługuje na miejsce w biblioteczce. Gdybym miał oceniać oba tomy oddzielnie, pierwszy dostałby zasłużoną piątkę, a drugi co najwyżej czwórkę z olbrzymim minusem. Niestety.

Tytuł: Najlepsza załoga Słonecznego (Лучший экипаж Солнечной)
Tom: 1
Autor: Oleg Diwow
Tłumaczenie: Eugeniusz Dębski
Wydawca: Fabryka Słów
Miejsce wydania: Lublin
Data wydania: 26 lutego 2007
Liczba stron: 216
ISBN-13: 978-83-60505-13-7
ISBN-10: 83-60505-13-6
Oprawa: miękka
Wymiary: 125 x 195 mm
Seria: Obca Krew
Cena: 24,99 zł