Królestwo Słońca tom 1 część 2

Mówi się, że nie należy oceniać książki po okładce, jednak gdy tylko zobaczyłam polskie wydanie Królestwa Słońca autorstwa Briana D'Amato, nabrałam świętego przekonania, że to musi być coś ekstra. Oba tomy prezentują się świetnie, a zestawienie ich razem na półce daje bardzo estetyczny efekt. Nie da się ukryć, że wydawca postarał się aby przyciągnąć uwagę czytelnika do tej pozycji, w niebanalny sposób sugerując, że treść będzie warta swej oprawy. I cóż, sugestia okazała się być trafna.

Szczerze mówiąc jestem oczarowana. Nie tyle samą treścią książki, co pomysłem i sposobem jego przedstawienia. Tak wiele mówi się o przepowiedniach Majów, o końcu świata, o roku 2012, mogło by się wydawać, że tak maglowany temat powoli już "trąci myszką". Tymczasem D'Amato nie dość że skutecznie go odkurzył, to jeszcze tchnął w niego świeżość i oryginalność. Magią tej książki jest nauka i matematyka. Wszelkie niezwykłości, mają swoje logiczne źródła. Nawet coś tak abstrakcyjnego i niepojętego jak świadomość czy podróż w czasie, można zważyć i wyliczyć. Niezależnie od tego czy autor podaje nam fakty czy tylko literacką fikcje chłoniemy treść jak gąbka, przekonani, że tak powinno być. Taka jest kolej rzeczy.

Akcja natomiast jest bardzo nierówna: raz pędzi na złamanie karku, żeby nagle i nieoczekiwanie zwolnić, zapychana dygresjami Jeda, które choć niezwykle ważne, mogą nieco zirytować, gdy pojawiają się w samym środku niezłego zamieszania.

Nie da się ukryć, że Królestwo Słońca to pozycja niebanalna, owszem mająca pewne minusy, ale są one skutecznie przyćmiewane przez zalety. A co najważniejsze, nie tylko fani jednego gatunku znajdą tu coś dla siebie. Mnie skutecznie zaciekawiła historia Majów i sprawiła, że już niecierpliwie czekam na kontynuację.

[pokaż treść] [kto ukrył]

18-03-2012 14:31